ACF-Brill
(U.S.A.)
ACF-BRILL type IC-41, 1948, uitvoering Blue Ridge Lines, Maryland, wagen 217 met kenteken (Maryland) 319-305.

Model: American Heritage Models, nr. AHM-ACF-07, made in China.
In deze uitvoering zijn slechts 150 modellen gemaakt, er zijn ook diverse andere uitvoeringen geproduceerd.

Gegevens van de originele bus:
Producent: ACF-Brill Motors Company, Philadelphia, PA
Type: IC-41,
Aandrijving: Hall-Scott type H-S 190, 6 cilinder gasoline in het midden liggende ondervloer motor met 12,8 ltr. inhoud en 243 PK, mechanische transmissie met 4 versnellingen.
Aluminium- en stalen carrosserie, capaciteit 41 passagiers (op ligstoelen).
Lengte 35 feet (10,67 mtr.) - breedte 96 inch (2,44 mtr.).


De Blue Ridge Bus Company, met z’n hoofdkwartier in Maryland, nam midden 40’er jaren vitale routes over van stilgelegde niet meer rendabele spoorlijnen. Vanuit New York werd gereden richting Ohio, Georgia en Florida, dus vrijwel langs de hele oostkust van de USA.
In oktober 1953 werd het bedrijf overgenomen door Greyhound.

Deze bus kan u bekend voorkomen, de ACF-Brill Intercity (IC) Model 41 intercitycoach, gebouwd tussen 1946 en 1954 is in minstens 35 afzonderlijke film- en televisieproducties te zien.

American Coach and Foundry (ACF, ontstaan in 1899) die railvoertuigen produceerde, en Brill (opgericht in 1868) die ooit een belangrijke leverancier van trolleys, intercitybussen, trams en treinwagons was, fuseerden tot ACF-Brill Motors in 1944. Na de oorlog waren ze één van de vele busfabrikanten en welvarend doordat de transitoperators al snel begonnen met het vervangen van hun vooroorlogse busvloten.

De IC 41 was de populairste naoorlogse intercitybus van ACF-Brill. Het was 35 feet lang / 96 inch breed, en zoals bij alle bussen van het bedrijf, was de motor liggend midden ondervloer geplaatst.
Wat deze bus bijzonder maakte (en wat uiteindelijk leidde tot zijn ondergang), was zijn motor - een grote Hall-Scott Model 190 - een OHC “hemi-head” van 779 cu (=12,8 ltr.) 6 cilinder gasoline (=benzinesoort) krachtbron met 240 HP (=243 PK) en een locomotief-achtig koppel van 600 ft/lb (=814 Nm) al bij 1000 toeren per minuut.

ACF had Hall-Scott Motors in 1925 gekocht en gebruikte tot 1954 diens motoren in al hun (rail- en weg-)producten.
Met deze motor kon de de IC-41 bus 80 mph (=129 km/h) bereiken - veel sneller dan bussen met de 6-71 dieselmotoren van GM. Er zijn (sterke?) verhalen over het vertrekken bij busterminals van IC-41’s ver ná GM’s om ze vervolgens op de snelweg in te halen - tot grote vreugde van de passagiers.

Hoewel snelheid zeker een ding is, regeert de economische factor in de bussector en met een gemiddelde verbruik van 2-3 Miles Per Gallon (MPG)** (vergeleken met 6-8 MPG voor de GM diesel 6-71), was dat een teken aan de wand. De IC 41-verkopen slonken doordat GM steeds meer van de markt veroverde. Met de GM PD 4104 bus was een enorme sprong voorwaarts gemaakt t.o.v. oudere bustypes zoals de IC 41.
ACF-Brill stopte daarop de busproductie in 1954.

**toelichting verbruik:  1 gallon = 3,78 ltr.; 2 - 3 miles is 3,2 tot 4,8 km. Verbruik dus ca. 1 liter of méér gasoline op 1 km.

Hall-Scott verdient zijn eigen erkenning omdat het een innovatief bedrijf was dat (tot 1958) een aantal memorabele “krachtbronnen” maakte voor spoor- en wegvoertuigen en de luchtvaartsector.

Het model is gegoten in kunststof, met opvallend dikke wanden van 4 mm. Er is veel handwerk verricht, zo zijn de (dikke) raampartijen mat zwart geverfd, en alle stoelen zijn per stuk ingeplakt. Er is ook een fraai dasboard aanwezig.
De ruiten zijn stuk voor stuk ingeplakt met minuscule lijmrandjes, echt monnikenwerk! Ook veel ingezette lampjes en fragiele spiegels.
Fraai spuitwerk maakt dit model af. Over de kosten (en importheffingen) van dit model zullen we het maar niet hebben…….
© www.pcreest.nl
upload 07-01-2019
volgende pagina:
Bronvermelding: